Op 20 April 2016 in de Ostfriesen-Zeitung

In het park van Wietske Ebeltjes en Egbert Anema bloeien narcissen en tulpen. Foto: Klaus Ortgies.

Egbert Anema en Wietske Ebeltjes hebben van een weiland in Weener een tuinparadijs gemaakt. De twee Nederlanders vertellen waarom het Luitzenpark een ‘park van tweede kansen’ is.

Weener – Egbert Anema heeft geen televisie nodig. Zijn ‘grootbeeldscherm’ is voldoende: het enorme panoramaraam in de woonkamer met uitzicht op de tuin aan de Jelsgaste in de wijk Möhlenwarf in Weener biedt genoeg vermaak. De dag begint voor beiden altijd met een wandeling door het park. Daar heerst momenteel het ontwaken van de lente. Overal fluiten vogels en het eerste frisse groen komt tevoorschijn. “We kunnen hier hazen, reeën, eekhoorns en talloze vogelsoorten observeren,” zegt de 63-jarige. Samen met zijn vrouw Wietske Ebeltjes heeft hij in de afgelopen acht jaar van de ongeveer één hectare grote weide een afwisselend parklandschap gecreëerd: het ‘Luitzenpark’.

Voelen zich thuis in hun Luitzenpark: Wietske Ebeltjes en Egbert Anema. Foto: Klaus Ortgies.

“Luitzen is mijn tweede naam,” legt Anema uit. Die naam, in het Duits Lutz, vindt hij helemaal niet mooi. “Om er iets positiefs van te maken, hebben we het park zo genoemd.” Hij noemt het ook wel een park van tweede kansen. Want niet alleen zijn ongewenste voornaam, maar ook veel planten krijgen hier een tweede kans. “Deze rododendron bijvoorbeeld. Die hadden mensen gewoon bij het grofvuil gezet,” vertelt de natuurliefhebber. “In Nederland kunnen mensen na de feestdagen hun kerstbomen met kluit bij ons afgeven,” vertelt Anema, die als hovenier bij de gemeente Leeuwarden werkt. Verschillende overgebleven sparren staan nu in zijn tuin, niet ver van de oerwereldmammoetboom van het geslacht Metasequoia, die nog uit de tijd van de Hesse-boomkwekerij in Weener stamt.

Typisch Duits met een knipoog: Ook tuinkabouters kun je in het park ontdekken. Foto: Klaus Ortgies.

In plaats van in de Harz in Weener terechtgekomen

Oorspronkelijk komen de beiden uit Appelscha, in de buurt van Assen, een natuurrijke omgeving met veel bos. Waarom zijn ze juist in Weener terechtgekomen? “We waren altijd al enthousiast over Duitsland,” vertelt Wietske Ebeltjes. “We houden van de rust hier. In Nederland is het altijd tempo, tempo,” zegt haar man. In Nederland is de zondag volgens hen als een gewone werkdag, zelfs de winkels zijn open. “In Duitsland gaat het rustiger. Dat vinden we prettig. De meeste mensen zijn op zondag en feestdagen echt vrij.” Ook dat de mensen in het Rheiderland zich tussen 12 en 15 uur grotendeels aan de middagrust houden en luidruchtige werkzaamheden vermijden, is hem positief opgevallen.

In het Luitzenpark bevindt zich ook een grote vijver waar eenden regelmatig hun kuikens grootbrengen. Foto: Klaus Ortgies.

In hun oorspronkelijke woonplaats hadden ze weliswaar ook een huis met tuin. Maar dat lag direct aan een hoofdweg. Ze zochten echter rust. „We hebben altijd gezegd: als we met pensioen zijn, verhuizen we naar de Harz.” Maar het liep anders. „Een kennis heeft ons erop attent gemaakt dat het huis te koop stond,” vertelt Egbert Anema, „het huis zelf hoefden we eigenlijk niet eens te bekijken. Nadat we het perceel hadden gezien, stond vast dat we het zouden kopen.” Het huis was bijzaak. En dat is het vandaag de dag nog steeds.

Het park biedt vele rustige hoekjes met uiteenlopende ontwerpelementen om te ontdekken. Foto: Klaus Ortgies

Verrassingsfactor achter ogenschijnlijk onopvallend huis

Het huis aan de Jelsgaste Straße lijkt op het eerste gezicht vrij onopvallend. Maar achterin wacht bezoekers een verrassing. "We gebruiken het huis als woonruimte voor bezoekers en gasten," legt Wietske Ebeltjes uit. De twee Nederlanders hebben zich met hun drie katten en hun hondje in de voormalige schuur gevestigd, omdat ze vanuit hier van het uitzicht op het park kunnen genieten.

In het Luitzenpark staat de natuur centraal. Er zijn maar weinig aangelegde elementen. Foto: Klaus Ortgies

Vanaf hier is slechts een klein deel van het terrein zichtbaar. De volledige omvang van het landgoed wordt pas duidelijk tijdens een wandeling eromheen. Hier kunt u genieten van absolute rust en stilte. Aan de ene kant ligt de begraafplaats, aan de andere kant grazen paarden en schapen. Een grote vijver vormt het middelpunt. "Die was er al," legt Anema uit. Voor de rest heeft hij het meeste zelf aangelegd. "Zonder machines," benadrukt de tuinman, en daar is hij best trots op, "met uitzondering van de grasmaaier." Het echtpaar stelt het park regelmatig open voor bezoekers. "We hebben hier zelfs een groep gehad die met de bus kwam." Op de website "Het Luitzenpark" kunnen tuinliefhebbers dit kleine paradijs door alle seizoenen heen volgen met talloze foto's. In het park zijn in totaal drie verschillende boomroutes te ontdekken. Bezoekers kunnen onder andere spirituele bomen of de Keltische boomhoroscoop bekijken. Er zijn altijd speciale evenementen, zoals het Lichtfeest in de winter of bezoekjes van uilen en roofvogels. Van mei tot en met september is er elke maand een open tuindag, die steeds meer natuurliefhebbers trekt. "Het zijn echter meer bezoekers van buitenaf dan buren," zegt Wietske Ebeltjes.